آنجاست جای خالی برف سرد

به دور آن نیمکت قهوه ای مایل به زرد

که گفتند و گفتند روی آن دو فرد

که شد خالی قلبشان از هر رنج و درد

همین بود قصه ی این زن وَ مرد.

ای تنها فرشته ی بدون بال زمین

اینان و من و آنان زمینی اند.تو زمینی نشو ...

what a grand thing, to be loved ! and what a grand thing still, to love .

"Victor Hugo"


شایان
صحرای رز