... صحرای رز  

 چه زمانی شده است
       هیچ چیز بجز انسان ارزان نیست
خوب می دانی که پروانه بودن در این قرن بی کسی
         اشتباهی بیش نیست
                 اما  تو پروانه ماندی به دور از تاریکی ها
حال دیگر سکوتی غم بار بر ثانیه های پر التهاب
          شکارچیان دست نوازش می کشد
      حال کسانی که انسانیت را به دار می آویختند
        به دستورت محکوم به سیاهی می شوند و
         من به تو نگاه می کنم و
           بهترین را در زندگانیم معنا می کنم...

تقدیم به کسی که من رو از تنهایی نجات داد
و من هیچ چیز نداشتم که به او هدیه کنم
و او فقط به من مهربانی کرد

شایان
صحرای رز