باغ آرزو ها بی برگ    آسمان اشکها می بارد
آفتاب رز دیگر نمی تابد
               بوی خاک عطر باران خورده در شبها
 خواب گلها در قصه ی مهتاب
 چه گویم ؟
 عشق اسیر دل مردگی          خانه های دل تنگ
کنده ای در سرخی آتش می سوزد
    می دانم
     باران غصه می بارد در شعرهایم
اما سپیده دم سیاهی را بی نفس می کند
  خواهم کند نقاب سیه تازان
       خدایا تو چشمه ی جوشانی
         عطشم را سیراب کن...

شایان
صحرای رز

...Hard to understan