سكوت باران سرشار از ناگفته ها بود
                                  قاصدكي در ظلمات بيرون آمد
              دوست داشت روياي بودن باشد
اما باد وزيد. در آن مه سپيد هيچ چيز معلوم نبود
                      قاصدك بايد پيغام يك عشق را مي رساند
   قسم خورده بود به غرور دل عاشق
 كه از مه خواهد گذشت
          اما باد به دست امواجش سپرد تا اعماق دريا
 گور خيس او شود
              قاصدك پيغامش را نرساند
قاصدك حرفهايي داشت...

شايان
صحراي رز

...Drain my Brain